'อาหารคือสิ่งที่รวมเราเข้าด้วยกัน' แรงงานข้ามชาติในเลบานอนช่วยเลี้ยงผู้พลัดถิ่นจากสงคราม
จัสติน ซัลฮานี
15 เมษายน 2026
แรงงานข้ามชาติที่มักถูกมองข้ามในสังคมเลบานอน กำลังเติมเต็มช่องว่างของรัฐด้วยการเลี้ยงดูคนในชุมชนของตัวเอง
เบรุต เลบานอน – ไมรา อารากอน โยนปีกไก่ใส่หม้อใบใหญ่ คนส่วนผสม แล้วก็ใส่เครื่องปรุงกับเครื่องเทศลงไป
"นี่คือใบกระวาน" เธอบอก พลางเทกำมือลงในหม้อ "นี่คือดอกจันทน์เทศ แล้วก็นี่คือพริกไทยดำนะ"
วันนี้เธอกำลังทำไก่ afritada เป็นสตูว์ไก่ต้นตำรับจากประเทศบ้านเกิดของเธอคือฟิลิปปินส์ ครัวและศูนย์ชุมชนที่ชื่อ Tres Marias ของเธอ ตั้งอยู่ในชานเมืองทางตอนเหนือของเบรุต เลี้ยงคนประมาณ 200 คนต่อวัน ส่วนใหญ่เป็นแรงงานข้ามชาติ
ท่ามกลางสงครามและวิกฤตการพลัดถิ่นครั้งใหญ่ แรงงานข้ามชาติบางคนก็ก้าวออกมาช่วยชุมชนของตัวเอง
แรงงานข้ามชาติ "เจอข้อจำกัดมากมายหลายอย่าง" อับเดล ฮาลิม อับดัลลาห์ ผู้ประสานงานโครงการของ Doctors Without Borders (MSF) ในเลบานอน กล่าวกับ Al Jazeera "พวกเขาแสดงความรัก ความเอื้ออาทร และความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวผ่านอาหาร มันเป็นสิ่งที่รวมคนเข้าด้วยกัน"
ระเบิดกับการเลือกปฏิบัติ
เมื่อ 2 มีนาคม ฮิซบอลเลาะฮ์ยิงจรวดใส่อิสราเอลเป็นครั้งแรกในรอบอย่างน้อย 1 ปี โดยอ้างว่าเป็นการตอบโต้การสังหารผู้นำสูงสุดของอิหร่าน อยาตอลเลาะห์ อาลี คาเมเนอี เมื่อ 28 กุมภา รวมถึง 15 เดือนของการรุกรานโดยอิสราเอลที่ไม่ได้รับการตอบโต้ ซึ่งรวมการละเมิดข้อตกลงหยุดยิงกว่า 10,000 ครั้งด้วย
อิสราเอลตอบโต้ด้วยการบังคับพลัดถิ่นผู้คนอย่างน้อย 1 ล้านคนทั่วเลบานอน รวมทั้งจากพื้นที่ตอนใต้ทั้งหมดและชานเมืองทางใต้ของเบรุต กองกำลังอิสราเอลยังบุกเลบานอนตอนใต้เมื่อไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา และยึดครองเมืองกับหมู่บ้านหลายแห่ง คนเลบานอนจำนวนมากหนีออกจากบ้านไปอยู่กับเพื่อนหรือญาติ ส่วนคนที่ไม่สามารถทำได้ก็ไปอยู่ศูนย์พักพิงหรือข้างถนน
แรงงานข้ามชาติก็ตกเป็นเหยื่อของการโจมตีของอิสราเอลเหมือนกัน คนซูดาน 2 คนถูกฆ่าจากการโจมตีเมื่อ 5 เมษายน ที่ Jnah ในชานเมืองทางใต้ของเบรุต ส่วนคนเอธิโอเปียคนหนึ่งเสียชีวิตเมื่ออิสราเอลทำลายอาคารในย่าน Tallet el-Khayat ของเบรุต เมื่อ 8 เมษายน
อีกหลายพันคนต้องพลัดถิ่น ตามตัวเลขที่รวบรวมโดย American University of Beirut มีแรงงานข้ามชาติมากกว่า 200,000 คนอาศัยอยู่ในเลบานอนตอนนี้ รายงานขององค์การระหว่างประเทศเพื่อการโยกย้ายถิ่นฐาน (IOM) ปี 2023 ระบุว่าแรงงานข้ามชาติส่วนใหญ่อาศัยในชานเมืองทางใต้ของเบรุต ซึ่งเป็นพื้นที่ที่โดนโจมตีหนักจากอิสราเอลในปี 2024 และอีกครั้งในปี 2026 IOM ประเมินว่ามีคน 48,000 คนพลัดถิ่นตั้งแต่เดือนมีนาคม
แรงงานข้ามชาติหลายคนทำงานเป็นพนักงานทำความสะอาดหรือพี่เลี้ยงเด็ก และต้องอยู่ภายใต้ระบบ kafala ซึ่งผูกมัดแรงงานต่างชาติให้อยู่กับผู้สนับสนุนในประเทศ และบางครั้งก็นำไปสู่การกระทำผิดต่อแรงงาน ในปี 2024 หลายคนต้องไปอยู่ข้างถนนหรือในสวนสาธารณะ บางคนไปหาที่อยู่ในบ้านชุมชน หรือได้รับความช่วยเหลือจากสถานทูตของตัวเอง
แรงงานข้ามชาติที่พลัดถิ่นจากระเบิดอิสราเอลยังเจอการเลือกปฏิบัติอีก ศูนย์พักพิงควรจะรับคนพลัดถิ่นทุกคนโดยไม่เลือกสัญชาติ แต่ในทางปฏิบัติก็ไม่เป็นอย่างนั้นเสมอ
อับดัลลาห์ บอกว่าเขาเคยเห็นครอบครัวแรงงานข้ามชาติบางส่วนในศูนย์พักพิง แต่หลายคนก็ถูกปฏิเสธ และคนเลบานอนมักได้รับการจัดลำดับความสำคัญก่อน ถึงจะได้เข้าศูนย์พักพิงแล้ว แรงงานข้ามชาติก็ยังเจอการเลือกปฏิบัติข้างในอยู่ดี
"เราได้ยินเรื่องที่พวกเขาโดนเอาไปอยู่ที่ชั้นใต้ดินหรือพื้นที่เปิดโล่ง" อับดัลลาห์ บอก ในสถานการณ์แบบนั้น หลายคนก็เลือกที่จะออกจากศูนย์พักพิง หลายคนพึ่งบ้านชุมชน ซึ่ง MSF ได้ทำแผนที่ไว้แล้วกว่า 100 บ้าน
ความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวของแรงงานข้ามชาติ
เมื่อเจอกับปัญหาเชิงระบบแบบนี้ ชุมชนแรงงานข้ามชาติก็มักจะจัดการตัวเองและช่วยเหลือกันอะ
ด้วยความตระหนักถึงปัญหาเชิงระบบนี้ อารากอน ถึงเปิด Tres Marias ขึ้นมา ซึ่งเป็น 1 ใน 3 ครัวอาหารอย่างน้อยที่ดำเนินการโดยแรงงานข้ามชาติในเลบานอน ท่ามกลางความวุ่นวายของสงครามและการพลัดถิ่น
"ฉันอยู่เลบานอนมา 22 ปีแล้ว ฉันรู้ดีเลยว่าระบบ kafala มันลำบากแค่ไหน" อารากอน บอกจากร้านของเธอ ระหว่างพักจากการคนไก่ ในช่วงปีเหล่านั้น เธอได้เห็นและรอดชีวิตจากสงครามปี 2006 การลุกฮือในปี 2015 และ 2019 การระเบิดที่ท่าเรือปี 2020 การล่มสลายทางเศรษฐกิจของเลบานอน และสงครามกับอิสราเอลในปี 2023-2024
ระหว่างที่เธอพูดอยู่ ทีมอาสาสมัครก็หั่นพริกอยู่ข้างนอกครัวเล็กๆ ที่ไก่กำลังต้มอยู่ อาหารที่ปรุงเสร็จแล้วจะถูกแพคเกจและแจกจ่าย Tres Marias ยังเก็บ แพค และแจกจ่ายวัตถุดิบดิบให้กับคนที่สามารถทำอาหารเองได้
พวกเขาเลี้ยงแรงงานข้ามชาติเป็นหลัก แต่บางครั้งก็มีครอบครัวเลบานอนมาที่นี่ด้วย เลี้ยงใครก็ตามที่ต้องการความช่วยเหลือ เธอบอกว่าความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวก็สร้างขึ้นมาจากความพยายามของพวกเขาด้วย
"บางคนก็ขอให้ฉันทำอาหารของบ้านพวกเขา" เธอบอก เธอยกตัวอย่างคนบังคลาเทศที่ขอให้ทำ biryani ซึ่งเธอก็ทำให้ และได้รีวิวดีด้วย แม้ว่าเธอจะคิดว่ามัน "har" เกินไป ซึ่งก็คือเผ็ดในภาษาอาหรับ
ครอบครัวส่วนใหญ่เป็นแรงงานข้ามชาติในชานเมืองทางใต้ของเบรุต อารากอน บอก พวกเขาอยู่ในพื้นที่อย่าง Laylake, Haret Hreik และ Ghobeiri ซึ่งพื้นที่พวกนี้โดนคำเตือนอพยพจากกองทัพอิสราเอลซ้ำๆ หลายครั้ง ไม่มีการโจมตีเบรุตหรือชานเมืองเลยในช่วงไม่กี่วันมานี้ หลังจากวันที่ 8 เมษายนที่นองเลือด ที่มีคนเสียชีวิตกว่า 350 คน จากการโจมตีของอิสราเอลทั่วประเทศ
การแจกจ่ายอาหารยังอันตรายเกินไป เลยต้องให้แรงงานข้ามชาติอีกคนเอามอเตอร์ไซค์ไปรับแล้วไปเจอครอบครัวในชานเมืองทางใต้
'สงครามครั้งนี้แย่กว่าเยอะ'
ในปี 2024 ช่วงที่อิสราเอลโจมตีเลบานอนหนักที่สุด อารากอนกับทีมก็ช่วยเลี้ยงแรงงานข้ามชาติเหมือนกัน แต่เธอบอกว่าครั้งนี้มันต่างกัน
"สงครามครั้งนี้แย่กว่าครั้งที่แล้วเยอะเลย" เธอบอก สงครามปี 2024 ก็มีการสังหารหมู่และการพลัดถิ่นเหมือนกัน แต่ครั้งนี้ การโจมตีไปถึงพื้นที่ใหม่ๆ แล้วความตึงเครียดทางสังคมก็เริ่มก่อตัว
ความต่างนั้นเล่นในหัวของเธอเวลาโดรนอิสราเอลบินเหนือเบรุตตอนกลางคืน
"บางครั้งฉันเงยหน้ามองแล้วรู้สึกเหมือนมันตามฉันเลย" เธอบอกเกี่ยวกับเสียงหึ่งๆ ที่ไม่หยุดที่เติมเต็มท้องฟ้าเบรุตในช่วงไม่กี่ปีมานี้
แต่ต่อให้สงครามดำเนินต่อไป อารากอนก็จะทำอาหารและแจกจ่ายให้กับคนที่ต้องการ เธอบอกว่างานของเธอเยอะมากมุ่งเน้นไปที่การฟังแรงงานข้ามชาติคนอื่นและชุมชนของพวกเขาว่าต้องการอะไร อาหารเป็นวิธีหนึ่งที่ทำให้คนรู้สึกว่าได้รับการดูแลและถูกมองเห็น
มันก็เป็นวิธีให้คนได้เรียนรู้เกี่ยวกับอาหารจากฟิลิปปินส์ด้วย เธอบอก
tag:#เลบานอน #แรงงานข้ามชาติ #สงครามเลบานอน #วิกฤตผู้พลัดถิ่น #อาหารเพื่อสันติภาพ #ฟิลิปปินส์ #ความช่วยเหลือด้านมนุษยธรรม #เบรุต #FarangThai #Lebanon #Migrants #LebanonWar #Displaced #FoodSolidarity #Beirut #HumanitarianAid #MigrantWorkers #FarangThai #เลบานอน #Lebanon #แรงงานข้ามชาติ #MigrantWorkers #สงครามเลบานอน #Beirut #วิกฤตผู้พลัดถิ่น #FoodSolidarity #FarangThai
