ห้าปี สี่คำพิพากษาประหาร และนักโทษที่ขอตายเอง: คดีคามารี ฮอลแลนด์ กับการประหารเจเรมี วิลเลียมส์

เวลา 18:16 น. ตามเวลาท้องถิ่นของวันที่ 13 สิงหาคม 2026 (พ.ศ. 2569) แพทย์ประจำเรือนจำโฮลแมน (Holman Correctional Facility) เมืองแอตมอร์ รัฐแอละแบมา (Alabama) ยืนยันการเสียชีวิตของ เจเรมี เทรเมน วิลเลียมส์ (Jeremy Tremaine Williams) วัย 42 ปี ตรงกับเวลา 06:16 น. ของวันที่ 14 สิงหาคมตามเวลาประเทศไทย

สี่ปีแปดเดือนก่อนหน้านั้น เขาจ่ายเงินซื้อตัวเด็กหญิงวัย 5 ขวบจากแม่ของเด็กเอง เพื่อแลกกับเวลาหนึ่งชั่วโมง ก่อนจะฆ่าเธอและบันทึกภาพเอาไว้

สิ่งที่ทำให้คดีนี้ผิดไปจากคดีประหารทั่วไปในสหรัฐ ไม่ใช่แค่ความโหดร้ายที่อัยการนำเสนอในชั้นศาล แต่คือความเร็ว แดนประหารของแอละแบมามีนักโทษที่รออยู่ตั้งแต่ต้นทศวรรษ 1980 แต่วิลเลียมส์ใช้เวลาไม่ถึงห้าปีนับจากวันถูกจับจนถึงวันถูกประหาร เพราะเขาสารภาพ รับสารภาพในชั้นศาล ไล่ทนายของตัวเองออก ไม่ยอมนำเสนอข้อมูลใดเพื่อลดโทษ และร้องขอต่อรัฐซ้ำแล้วซ้ำเล่าให้ประหารเขาให้เร็วขึ้น

นี่คือลำดับเหตุการณ์ทั้งหมดของคดี

เด็กหญิงที่ชื่อคามารี

คามารี ฮอลแลนด์ (Kamarie Holland) เกิดเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน 2016 อาศัยอยู่ในเมืองโคลัมบัส (Columbus) รัฐจอร์เจีย เมืองริมแม่น้ำแชตตาฮูชีที่อยู่ตรงข้ามเส้นแบ่งรัฐกับเมืองฟีนิกซ์ซิตี (Phenix City) รัฐแอละแบมาพอดี เธอเสียชีวิตตอนอายุ 5 ขวบ

ชีวิตครอบครัวของเธอไม่มั่นคง พ่อแม่แยกทางกัน สิทธิปกครองยังเป็นข้อพิพาท และผู้ใหญ่ที่ใกล้ตัวเธอที่สุดล้วนทำหน้าที่ล้มเหลวเกือบทุกทาง ฮีธ เทย์เลอร์ (Heath Taylor) นายอำเภอรัสเซลล์เคาน์ตีที่ดูแลคดีนี้ บอกว่าตลอดชีวิตห้าปีที่ยากลำบากของเธอ มีรายละเอียดหนึ่งที่ตรงกันในทุกปากคำที่ทีมสืบสวนเก็บมา

"ไม่มีสักคนเดียวที่บอกว่าเธอไม่มีรอยยิ้มบนใบหน้า" เทย์เลอร์กล่าว "เธอร่าเริงตลอด เธอทำให้ทุกห้องที่เธอเดินเข้าไปมีความสุข ไม่ว่าตัวเธอเองจะกำลังเจอกับอะไรอยู่ก็ตาม"

ชายที่ชื่อเจเรมี

เจเรมี เทรเมน วิลเลียมส์ เกิดวันที่ 1 สิงหาคม 1984 ตอนถูกจับกุมในเดือนธันวาคม 2021 (พ.ศ. 2564) เขาอายุ 37 ปี และใช้ชีวิตวัยผู้ใหญ่เกือบทั้งหมดไปกับการกระทำต่อเด็ก โดยไม่เคยถูกศาลตัดสินว่าผิดในเรื่องนี้เลยสักครั้ง

อะแลสกา ปี 2005

เดือนมกราคม 2005 (พ.ศ. 2548) นอเดีย เทรนีซ วิลเลียมส์ (Naudia Trenice Williams) ลูกสาววัยหนึ่งเดือนของเขา เสียชีวิตที่เมืองนอร์ทโพล (North Pole) รัฐอะแลสกา ตำรวจพบร่องรอยการถูกกระแทกด้วยของแข็ง แต่วิลเลียมส์ปฏิเสธทั้งการให้ปากคำและการตรวจเครื่องจับเท็จ เมื่อหลักฐานไม่พอ สาเหตุการตายจึงถูกบันทึกอย่างเป็นทางการว่า "ไม่สามารถระบุได้" แฟ้มคดีถูกปิดค้างไว้อีก 17 ปี

ริก แชนซีย์ (Rick Chancey) อัยการเขตรัสเซลล์เคาน์ตีที่มาเป็นผู้ฟ้องคดีฮอลแลนด์ในภายหลัง เล่าถึงสิ่งที่วิลเลียมส์ยอมรับในเวลาต่อมา

"เขาฆ่าลูกตัวเองตอนอายุหนึ่งเดือน" แชนซีย์กล่าว "ถ้าผมจำไม่ผิด เขาโยนเธอลงบันได" เมื่อถูกถามถึงเหตุผล แชนซีย์บอกว่าวิลเลียมส์ให้คำตอบเดียว "เขาไม่ชอบได้ยินเสียงเด็กร้อง"

ในช่วงเวลาเดียวกันนั้น วิลเลียมส์ยังล่วงละเมิดทางเพศญาติเด็กของตัวเองด้วย และไม่มีเรื่องใดเลยที่ไปถึงชั้นศาลในตอนนั้น

ฟีนิกซ์ซิตี ปี 2009 ถึง 2012

วิลเลียมส์ถูกตั้งข้อหาทารุณกรรมเด็กที่ฟีนิกซ์ซิตีในปี 2009 และในปี 2012 คณะลูกขุนรัสเซลล์เคาน์ตีตัดสินให้เขาพ้นผิด

คำตัดสินยกฟ้องครั้งนั้นคือสิ่งที่แชนซีย์บอกว่าเขาวางไม่ลง เมื่อถูกถามในการให้สัมภาษณ์ว่าอะไรรบกวนใจเขามากที่สุดในคดีนี้ อัยการเขตรายนี้น้ำตาคลอ

"สิ่งที่รบกวนใจผมที่สุดคือ เราเอาตัวเจเรมีไว้ได้ตั้งแต่ปี 2005 หรือปี 2012 แล้วคามารีก็จะยังมีชีวิตอยู่ถึงตอนนี้" เขากล่าว

แชนซีย์เคยอธิบายว่าวิลเลียมส์อยู่ในกลุ่มที่เขาเรียกว่า "อาชญากรชั้นสูงสุด" ซึ่งไม่ใช่คำชม แต่เป็นการวัดว่าพฤติกรรมนี้อยู่ห่างจากอาชญากรรมทั่วไปแค่ไหน

คืนวันที่ 12 ถึง 13 ธันวาคม 2021

ข้อตกลง

คริสตี มารี ไซเพิล (Kristy Marie Siple) แม่ของคามารี เกิดวันที่ 22 มิถุนายน 1986 และใช้ชื่ออีกชื่อว่า คริสตี ฮอสกินส์ มีความสัมพันธ์ทางเพศกับวิลเลียมส์ คืนวันที่ 12 ธันวาคม 2021 ตามเอกสารคดีและหลักฐานทางโทรศัพท์ที่กู้คืนมาได้ในภายหลัง ไซเพิลตกลงส่งมอบลูกสาววัย 5 ขวบให้วิลเลียมส์เพื่อให้เขาข่มขืนเด็ก

ราคาเริ่มต้นคือ 2,500 ดอลลาร์สำหรับเวลาหนึ่งชั่วโมง หลังต่อรองกันเหลือ 1,300 ดอลลาร์ และวิลเลียมส์ก็ไม่เคยจ่ายเงินก้อนนั้นเลย

ในบ้านร้าง

คามารีถูกพาข้ามเส้นแบ่งรัฐจากโคลัมบัสไปยังบ้านแฝดร้างที่วิลเลียมส์เป็นเจ้าของ ตั้งอยู่บนถนน 15th Avenue ในฟีนิกซ์ซิตี ภายในบ้าน เขาบังคับให้เด็กเสพเมทแอมเฟตามีน ทำร้ายร่างกาย และล่วงละเมิดทางเพศเป็นเวลานาน ก่อนจะใช้เชือกรัดคอเธอจนเสียชีวิต และยังคงกระทำต่อร่างของเธอหลังจากที่เธอตายไปแล้ว

เขาบันทึกภาพทั้งหมดไว้ในโทรศัพท์มือถือ ในเอกสารคดี เขาอธิบายพฤติกรรมของตัวเองในคืนนั้นว่า "เต็มไปด้วยความโกรธและแรงขับทางเพศ"

การค้นหา

เช้าวันที่ 13 ธันวาคม 2021 คามารีถูกแจ้งหายจากบ้านในโคลัมบัส ไซเพิลบอกตำรวจว่าเธอเห็นลูกสาวครั้งสุดท้ายราวเที่ยงคืน แล้วเข้านอน ตื่นขึ้นมาก็พบว่าประตูหน้าบ้านเปิดอยู่และลูกหายไป

การค้นหาขนาดใหญ่กระจายไปทั่วพื้นที่ลุ่มน้ำแชตตาฮูชี ทีมสืบสวนดึงข้อมูลการใช้โทรศัพท์และพบว่าไซเพิลกับวิลเลียมส์ติดต่อกันในคืนก่อนหน้า จากนั้นตามสัญญาณโทรศัพท์ของวิลเลียมส์ไปจนถึงโมเทลแบมบู (Bamboo Motel) บนถนนโอเปไลกาในฟีนิกซ์ซิตี ซึ่งเจ้าหน้าที่รัสเซลล์เคาน์ตีพบเขาอยู่กับลุงของตัวเอง และควบคุมตัวไว้

คืนเดียวกันนั้น เจ้าหน้าที่ที่ค้นบ้านร้างบนถนน 15th Avenue พบร่างของคามารีในห้องเก็บของด้านหลังตัวบ้าน มีผ้าใบคลุมไว้ และมีเชือกพันอยู่ที่คอ การตรวจสอบโทรศัพท์ของวิลเลียมส์พบคลิปวิดีโอที่บันทึกไว้ที่บ้านหลังนั้นในวันที่ 13 ธันวาคม

สองวันต่อมา ไซเพิลให้สัมภาษณ์โทรทัศน์ในฐานะแม่ที่กำลังโศกเศร้า ร้องไห้ต่อหน้ากล้องและบอกผู้สื่อข่าวว่าลูกสาวคือทั้งชีวิตของเธอ เธอถูกจับกุมในวันที่ 28 ธันวาคม และถูกตั้งข้อหาค้ามนุษย์เพื่อการค้าประเวณีกับข้อหาฆาตกรรมโดยผลของการกระทำความผิดอื่นอีกสามกระทงในวันถัดมา

คำสารภาพวันคริสต์มาส

วันที่ 25 ธันวาคม 2021 วิลเลียมส์ส่งข้อความจากเรือนจำรัสเซลล์เคาน์ตีว่าเขาต้องการคุยกับผู้หมวดคนหนึ่ง

"ผู้หมวดยกเลิกแผนวันคริสต์มาสทั้งหมดที่เขามี แล้วลงไปคุยกับเขา จากนั้นเจเรมีก็เริ่มสารภาพว่าทำอะไรกับคามารีบ้าง" แชนซีย์กล่าว "เขาให้รายละเอียดถึงเหตุการณ์ที่อะแลสกาและเด็กคนอื่นในพื้นที่นี้ด้วย"

ในชั้นพิจารณาคดี อัยการระบุว่าเหตุผลที่วิลเลียมส์อ้างในการสารภาพ คือเขาต้องการสะสางบัญชีกับพระเจ้าก่อนถูกประหาร

ข้อหาที่พอกพูนขึ้น

เดือนมีนาคม 2022 คณะลูกขุนใหญ่รัสเซลล์เคาน์ตีมีมติฟ้องวิลเลียมส์รวมแปดข้อหา ประกอบด้วยข้อหาฆาตกรรมอุกฉกรรจ์ที่มีโทษประหารสี่ข้อหา ได้แก่ ฆ่าเด็กอายุต่ำกว่า 14 ปี ฆ่าระหว่างการลักพาตัว ฆ่าระหว่างการข่มขืน และฆ่าระหว่างการกระทำชำเราผิดธรรมชาติขั้นร้ายแรง บวกกับข้อหาค้ามนุษย์สองกระทง ผลิตสื่อลามกเด็ก และกระทำต่อศพ ส่วนไซเพิลถูกฟ้องข้อหาฆาตกรรมโดยผลของการกระทำความผิดอื่นสามกระทง และค้ามนุษย์สองกระทง

คำสารภาพยังทำให้คดีที่อะแลสการื้อฟื้นขึ้นมาใหม่ ทีมสืบสวนและอัยการรัสเซลล์เคาน์ตีบินขึ้นเหนือไปช่วยงานในเดือนกรกฎาคม 2022 และในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน คณะลูกขุนใหญ่ที่แฟร์แบงส์มีมติฟ้องวิลเลียมส์ข้อหาฆาตกรรมระดับสองในคดีการตายของนอเดีย

เดือนตุลาคม 2022 วิลเลียมส์ถูกนำตัวขึ้นศาลอีกครั้งในชุดข้อหาใหม่ ได้แก่ ข่มขืน กระทำชำเราผิดธรรมชาติ และล่วงละเมิดทางเพศเด็กอายุต่ำกว่าหกขวบ จากคดีล่วงละเมิดอีกคดีหนึ่ง

ระหว่างนั้นในเรือนจำ วิลเลียมส์ถูกคุมเข้มในระดับเฝ้าระวังการฆ่าตัวตายแบบปรับลดมาเกือบ 10 เดือน หลังพยายามใช้ผ้าผูกคอตัวเอง เดือนธันวาคม 2022 เขายื่นคำร้องต่อผู้พิพากษารัสเซลล์เคาน์ตีขอให้ยกเลิกมาตรการนี้ แต่ศาลปฏิเสธ

คดีของผู้เป็นแม่

วันที่ 13 มีนาคม 2024 (พ.ศ. 2567) อัยการถอนข้อหาฆาตกรรมต่อคริสตี ไซเพิล และเธอรับสารภาพข้อหาค้ามนุษย์เพื่อการค้าประเวณี ซึ่งทำให้เธอพ้นจากความเป็นไปได้ที่จะโดนโทษประหาร

วันที่ 18 กรกฎาคม 2024 ศาลพิพากษาจำคุกเธอ 20 ปี โดยนับรวมระยะเวลาคุมขังระหว่างพิจารณาคดี ปรับ 10,000 ดอลลาร์ สั่งให้จ่ายเงินอีก 100 ดอลลาร์ให้คณะกรรมการชดเชยผู้เสียหายจากอาชญากรรมของรัฐแอละแบมา และต้องขึ้นทะเบียนเป็นผู้กระทำผิดทางเพศหลังพ้นโทษ

การพิจารณาคดี

รับสารภาพแล้วก็ยังต้องขึ้นศาล

ในวันเดียวกับที่ไซเพิลทำข้อตกลงรับสารภาพ วิลเลียมส์รับสารภาพครบทั้งสี่ข้อหาฆาตกรรมอุกฉกรรจ์และข้อหาประกอบทั้งหมด พร้อมกับร้องขอโทษประหารชีวิต

กฎหมายแอละแบมาไม่อนุญาตให้จำเลยรับสารภาพเข้าสู่โทษประหารโดยตรง ต้องมีการตั้งคณะลูกขุนและรัฐยังต้องพิสูจน์คดีอยู่ดี เมื่อผู้พิพากษาถามว่าทำไมถึงรับสารภาพทั้งที่รู้ว่าอาจจบลงด้วยความตาย วิลเลียมส์ตอบว่าเขาแค่อยาก "เร่งกระบวนการให้เร็วขึ้น"

การรับสารภาพมีผลทางกฎหมายที่ดูเหมือนเขาไม่ได้ชั่งน้ำหนักไว้ เพราะเมื่อยอมรับผิดไปแล้ว เขาจึงไม่มีสิทธิคัดค้านการรับฟังพยานหลักฐานของฝ่ายรัฐ องค์กร Equal Justice Initiative (EJI) ซึ่งติดตามคดีโทษประหารในแอละแบมา ระบุว่านั่นทำให้คณะลูกขุนต้องดูภาพนิ่งและคลิปวิดีโอที่รุนแรงหลายสิบชิ้นซึ่งไม่มีประเด็นโต้แย้งให้พิสูจน์อยู่แล้ว วิลเลียมส์ยังสั่งทนายของตัวเองไม่ให้คัดค้านอะไรก็ตามที่ฝ่ายอัยการทำ ทำให้ข้อผิดพลาดทางรัฐธรรมนูญใด ๆ ไม่ถูกบันทึกไว้เพื่อใช้อุทธรณ์

สามวันในรัสเซลล์เคาน์ตี

การคัดเลือกคณะลูกขุนเริ่มวันที่ 8 เมษายน 2024 ตลอด 3 วันของการพิจารณา คณะลูกขุนได้ดูคลิปที่วิลเลียมส์ถ่ายตัวเองขณะกระทำต่อคามารี

แพทย์นิติเวชที่ชันสูตรศพเบิกความว่าสาเหตุการตายคือภาวะขาดอากาศหายใจจากการถูกรัดคอด้วยเชือก มีร่องรอยบาดเจ็บที่อวัยวะเพศซึ่งสอดคล้องกับการถูกข่มขืน และผลตรวจสารพิษพบเมทแอมเฟตามีนกับแอมเฟตามีนในร่างกายของเด็ก

คณะลูกขุนยังได้รับฟังหลักฐานเรื่องการฆ่าลูกสาววัยทารกของวิลเลียมส์ที่อะแลสกา การล่วงละเมิดทางเพศลูกเลี้ยงวัย 5 ขวบ และการล่วงละเมิดเด็กคนอื่นในพื้นที่ลุ่มน้ำแชตตาฮูชี

วันที่ 12 เมษายน 2024 คณะลูกขุนตัดสินว่าเขามีความผิดครบทั้งสี่ข้อหาฆาตกรรมอุกฉกรรจ์ บวกกับข้อหากระทำชำเราผิดธรรมชาติ ล่วงละเมิดทางเพศเด็กอายุต่ำกว่า 12 ปี ผลิตสื่อลามกอนาจารที่เกี่ยวข้องกับเด็ก ค้ามนุษย์ สมคบคิดค้ามนุษย์ และกระทำต่อศพ

พ่อของคามารีบอกกับสื่อท้องถิ่นว่าคำตัดสินนี้สาสมแล้ว และเรียกร้องให้ลงโทษประหาร "คามารีมีค่ามากเกินกว่าที่จะต้องเจอกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอ" เขากล่าว

คำพิพากษา

วิลเลียมส์สละสิทธิให้คณะลูกขุนกำหนดโทษ และสั่งทีมทนายไม่ให้นำเสนอข้อมูลเพื่อลดโทษใด ๆ ไม่ว่าจะเป็นประวัติชีวิต ข้อมูลทางจิตเวช หรืออะไรก็ตามที่อาจสนับสนุนให้ลงโทษจำคุกตลอดชีวิตโดยไม่มีทัณฑ์บนแทน เมื่อไม่มีอะไรอยู่บนตาชั่งอีกด้าน ผู้พิพากษาศาลชั้นต้น เดวิด จอห์นสัน (David Johnson) จึงพิพากษาประหารชีวิตเขาในวันที่ 15 เมษายน 2024 ครบทั้งสี่ข้อหา พร้อมโทษจำคุกตลอดชีวิตในข้อหาผลิตสื่อลามกเด็กและค้ามนุษย์ จำคุก 20 ปีในข้อหาสมคบคิด และจำคุก 10 ปีในข้อหากระทำต่อศพ

ก่อนอ่านคำพิพากษา ศาลเปิดให้ผู้เสียหายแถลงผลกระทบ พ่อของคามารีอ่านจดหมายจากพี่สาวของเธอที่บรรยายว่าน้องเป็นเด็กอ่อนโยนและใส่ใจคนอื่น ยายของเธอพูดถึงงานพรอม งานรับปริญญา และงานแต่งงานที่จะไม่มีวันเกิดขึ้น และเรียกวิลเลียมส์ว่าเป็นคนที่ไม่โต ชั่วร้าย เห็นแก่ตัว และไร้พระเจ้า ลูกพี่ลูกน้องคนหนึ่งบอกว่าไม่เคยเจอเด็กที่ยิ้มเยอะขนาดนี้มาก่อน อดีตภรรยาของวิลเลียมส์ขึ้นให้การถึงชายที่ฆ่าลูกวัยหนึ่งเดือนของพวกเขาเองได้ แล้วยังฆ่าลูกสาวของอีกครอบครัวหนึ่งได้อีก และหญิงวัย 23 ปีที่ถูกวิลเลียมส์ล่วงละเมิดตอนเธออายุสี่ขวบ เรียกเขาว่าปีศาจ

วิลเลียมส์กลายเป็นนักโทษคนที่ 166 บนแดนประหารของแอละแบมา ตามไทม์ไลน์ปกติ กระบวนการอุทธรณ์ของเขาน่าจะกินเวลาหลายสิบปี นักโทษประหารที่อยู่นานที่สุดของรัฐนี้ถูกพิพากษาตั้งแต่เดือนมกราคม 1982

นักโทษที่อาสาตาย

สละสิทธิอุทธรณ์

วิลเลียมส์ยื่นอุทธรณ์ในเดือนตุลาคม 2024 อีกเจ็ดเดือนต่อมา เขากลับลำทั้งหมด

วันที่ 15 พฤษภาคม 2025 (พ.ศ. 2568) เขายื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นรัสเซลล์เคาน์ตีขอให้เร่งการประหาร และแจ้งศาลว่าจะสละสิทธิอุทธรณ์ที่เหลือทั้งหมด ศาลนัดไต่สวนความสามารถทางจิตในวันที่ 23 พฤษภาคม 2025 และผู้พิพากษาจอห์นสันวินิจฉัยว่าเขามีความสามารถเพียงพอที่จะตัดสินใจเช่นนั้น

นายอำเภอเทย์เลอร์มองเรื่องนี้แบบตรงไปตรงมาว่าวิลเลียมส์ไม่อยากใช้เวลาอีกยี่สิบปีบนแดนประหารเพื่อรอ ส่วนแชนซีย์พูดตรงกว่านั้น ว่าวิลเลียมส์เป็นคนชั่วร้ายและไม่เคยแสดงความสำนึกผิดเลย

วิลเลียมส์ยังไล่ทนายของตัวเองออกด้วย ซึ่งเป็นการกระทำที่ดันคิวเขาแซงหน้านักโทษที่รออยู่ในแถวมานานกว่ามาก

เมื่อศาลเซ็นอนุมัติ

กฎหมายแอละแบมากำหนดให้ทุกคำพิพากษาประหารต้องผ่านการทบทวนของศาลอุทธรณ์โดยอัตโนมัติ วิลเลียมส์ว่าความให้ตัวเองและไม่ยื่นคำแถลงใดเลย วันที่ 27 มีนาคม 2026 ศาลอุทธรณ์คดีอาญาแห่งรัฐแอละแบมาออกคำวินิจฉัยสั้น ๆ ยืนทั้งคำพิพากษาว่าผิดและโทษประหาร

สำนักงานอัยการสูงสุดของรัฐยื่นคำร้องขอหมายประหารในวันที่ 15 พฤษภาคม 2026 และวันที่ 16 มิถุนายน 2026 ศาลสูงสุดแห่งรัฐแอละแบมาอนุมัติให้ดำเนินการประหารได้ ทั้งที่ไม่เคยได้รับพยานหลักฐานหรือข้อโต้แย้งใดเกี่ยวกับภูมิหลังหรือสภาพจิตของวิลเลียมส์ เพราะไม่มีใครยื่นเข้าไปเลย

สองวันถัดมา วันที่ 18 มิถุนายน 2026 ผู้ว่าการรัฐ เคย์ ไอวีย์ (Kay Ivey) กำหนดกรอบเวลาประหาร 30 ชั่วโมง เริ่มตั้งแต่ 00:01 น. ของวันที่ 13 สิงหาคม 2026 ถึง 06:00 น. ของวันที่ 14 สิงหาคม เธอระบุว่ายังไม่มีแผนจะให้อภัยโทษ แต่ยังคงอำนาจนั้นไว้จนถึงนาทีสุดท้าย

ข้อถกเถียงที่คดีนี้รื้อขึ้นมาใหม่

เส้นทางของวิลเลียมส์ไปสู่เตียงประหารอยู่ตรงกลางของข้อถกเถียงที่ยืดเยื้อในกฎหมายโทษประหารของสหรัฐ เรื่องนักโทษที่เรียกกันว่า "อาสาสมัคร" คือผู้ต้องโทษประหารที่ทิ้งสิทธิอุทธรณ์เพื่อเร่งให้ตัวเองถูกประหารเร็วขึ้น

งานวิจัยของศาสตราจารย์ จอห์น บลูม (John Blume) แห่งคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ ศึกษากลุ่มอาสาสมัคร 106 ราย และพบว่าอย่างน้อย 93 ราย หรือ 88% มีบันทึกว่าป่วยทางจิตหรือมีภาวะติดสารเสพติดขั้นรุนแรง ในจำนวนนี้ 14 รายเป็นโรคจิตเภท อย่างน้อย 23 รายเป็นโรคซึมเศร้าหรือไบโพลาร์ และ 10 รายมีภาวะเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนใจ อย่างน้อย 30 รายเคยพยายามฆ่าตัวตายมาก่อน

Death Penalty Information Center (DPIC) รายงานในปี 2024 ว่าราว 1 ใน 10 ของการประหารในสหรัฐยุคปัจจุบันเกิดจากการที่ตัวนักโทษเองตัดสินใจเลิกสู้คดี และศาลใช้เกณฑ์ที่ต่ำมากในการชี้ว่าใครมีความสามารถพอจะตัดสินใจแบบนั้น ในสี่รัฐที่ต่อมายกเลิกโทษประหารหรือระงับการประหารไปแล้ว คนที่ถูกประหารจริงมีเพียงกลุ่มอาสาสมัครเท่านั้น

ผู้พิพากษาศาลสูงสุดสหรัฐ เทอร์กูด มาร์แชลล์ (Thurgood Marshall) เคยเขียนไว้ตั้งแต่ปี 1979 ว่าการปล่อยให้กลไกของรัฐถูกกดปุ่มด้วยการที่จำเลยยอมรับความตายของตัวเอง คือ "การฆ่าตัวตายโดยมีรัฐเป็นผู้ลงมือ" และผลประโยชน์ของสังคมในการบังคับใช้บทบัญญัติห้ามลงโทษที่โหดร้ายผิดปกติ ไม่อาจถูกลบล้างด้วยการสละสิทธิของจำเลยได้

วิลเลียมส์เองเคยถูกเฝ้าระวังการฆ่าตัวตายเกือบตลอดปี 2022 แต่ไม่มีศาลไหนได้รับฟังข้อโต้แย้งว่าข้อเท็จจริงนั้นควรมีผลอย่างไรต่อคำร้องของเขาในปี 2025 เพราะเขาทำให้แน่ใจว่าจะไม่มีใครยื่นเรื่องนี้เข้าไป

พ่อที่ถูกกันออกจากห้องประหาร

ไม่กี่วันก่อนการประหาร พ่อของคามารีถูกตั้งข้อหาทำให้เด็กตกอยู่ในอันตราย จากการฝ่าฝืนคำสั่งศาลเรื่องสิทธิปกครอง ซึ่งก็คือคำสั่งที่เขาละเมิดตอนปล่อยให้ลูกสาวไปกับไซเพิลที่ไม่มีสิทธิปกครองในขณะนั้น ข้อหาที่ยังค้างอยู่ทำให้เขาขาดคุณสมบัติในการเข้าชมการประหาร

เขาบอกว่าการถูกปฏิเสธเท่ากับพรากโอกาสเดียวที่เขาจะได้ปิดฉากเรื่องนี้ เขาอธิบายว่าที่ยอมให้ลูก ๆ ได้เจอแม่ เพราะอยากให้พวกเขามีอะไรที่ใกล้เคียงกับวัยเด็กปกติที่สุด เขาไม่รู้ว่าเธอใช้ยาเสพติด และไม่เคยคิดว่าเธอจะทำร้ายลูก

ในฐานะอัยการเขต แชนซีย์เองก็ถูกกฎหมายรัฐห้ามไม่ให้เข้าไปอยู่ในห้องประหารเช่นกัน เขาเฝ้ารออยู่ที่เรือนจำฟาวน์เทน ห่างออกไปราวหนึ่งไมล์ ทางรัฐแอละแบมายกเว้นเป็นกรณีพิเศษให้ครอบครัวผู้เสียหายจากคดีอะแลสกาเดินทางมาร่วมอยู่ที่นั่นด้วย

วันที่ 13 สิงหาคม 2026

ผู้ชุมนุมคัดค้านโทษประหารตั้งจุดอยู่ฝั่งตรงข้ามถนนหน้าเรือนจำโฮลแมนตลอดวัน ในช่วง 24 ชั่วโมงสุดท้ายของชีวิต วิลเลียมส์มีผู้มาเยี่ยมแปดคน ในจำนวนนั้นมีแม่ พ่อ พี่ชาย แม่เลี้ยง และภรรยาของเขา และเขายังโทรศัพท์หาป้ากับยายด้วย

วันที่ 12 สิงหาคม เขากินอาหารครบทั้งสามมื้อ ส่วนวันประหาร เขาปฏิเสธมื้อเช้าและมื้อเย็น แต่รับมื้อกลางวันซึ่งประกอบด้วยฟิลลีชีสสเต็ก มันฝรั่งทอดรสเชดดาร์ ช็อกโกแลตเอ็มแอนด์เอ็ม และดร.เปปเปอร์ ส่วนอาหารมื้อสุดท้ายที่เขาขอไว้คือพิซซาชีส

ช่วงหัวค่ำ ผู้ว่าการไอวีย์แจ้งอธิบดีกรมราชทัณฑ์ เกรกอรี เลิฟเลซ (Gregory Lovelace) ว่าเธอจะไม่ใช้อำนาจอภัยโทษ และสั่งให้ดำเนินการต่อ

ในห้องประหาร

มีผู้สื่อข่าวเข้าร่วมเป็นสักขีพยานสามคน พร้อมกับพยานฝ่ายวิลเลียมส์อีกสามคนที่กรมราชทัณฑ์ไม่เปิดเผยชื่อ หนึ่งในนั้นเป็นหญิงที่สวมเสื้อยืดสีน้ำเงินมีข้อความว่า "แม่รักลูกนะ" เธอร้องไห้ตลอดกระบวนการ เวลาด้านล่างเป็นเวลาโดยประมาณตามนาฬิกาในห้อง ซึ่งผู้สื่อข่าวในห้องชมบันทึกไว้

• 17:53 น. ม่านห้องชมถูกเปิดออก วิลเลียมส์สวมชุดนักโทษสีแทน ถูกรัดแขนและลำตัวติดกับเตียงประหารด้วยสายรัดสีดำ มีผ้าปูสีขาวคลุมตัวไว้ เห็นสายน้ำเกลือเสียบอยู่ที่แขนซ้าย
• 17:56 น. พัศดี เทอร์รี เรย์บอน (Terry Raybon) อ่านหนังสืออนุมัติการประหารออกเสียง
• 17:57 น. วิลเลียมส์กล่าวคำสุดท้าย "ผมอยากขอบคุณพระเจ้าที่ยกโทษให้บาปของผม เพื่อผมจะได้ไปพบพระองค์อย่างสงบ ราตรีสวัสดิ์"
• 17:58 น. เขาเริ่มส่ายศีรษะไปมา
• 17:59 น. เขาดูเหมือนกำลังพูดหรือร้องเพลงกับตัวเอง แต่ไม่ได้ยินเสียงผ่านกระจก บนใบหน้ามีรอยยิ้ม
• 18:00 น. ร่างกายกระตุกเบา ๆ คล้ายอาการสะอึก จากนั้นดวงตาปิดสนิทและไม่เปิดอีก
• 18:01 น. เจ้าหน้าที่ตรวจระดับความรู้สึกตัวครั้งแรก โดยลากนิ้วใต้ขนตา บีบแขน และเรียกชื่อเขาเสียงดัง เขากำมือซ้ายและขยับปาก
• 18:02 น. เขาหายใจลึกและเห็นได้ชัด
• 18:04 น. ตรวจระดับความรู้สึกตัวครั้งที่สอง ไม่มีการตอบสนอง ยาเริ่มไหลเข้าสู่ร่างกาย
• 18:06 น. เขาดูเหมือนหยุดหายใจ
• 18:10 น. ม่านห้องชมถูกปิดลง
• 18:16 น. เจเรมี เทรเมน วิลเลียมส์ ถูกประกาศว่าเสียชีวิต

เทียบเป็นเวลาประเทศไทย คือ 06:16 น. ของเช้าวันที่ 14 สิงหาคม

หลังม่านปิด

ผู้ว่าการไอวีย์ออกแถลงการณ์เป็นลายลักษณ์อักษร "แทบไม่มีถ้อยคำใดบรรยายความลึกและความชั่วร้ายของสิ่งที่เจเรมี วิลเลียมส์ทำได้อย่างเพียงพอ" เธอระบุ "ความโหดร้ายเกินบรรยายของอาชญากรรมนี้คือเหตุผลที่รัฐแอละแบมามีกฎหมายโทษประหาร คามารี ฮอลแลนด์ เป็นเด็กหญิงผู้บริสุทธิ์ที่ไม่ได้อยู่กับเราแล้ว แต่คืนนี้เธอได้รับความยุติธรรมในที่สุด ขอพระเจ้าอวยพรหนูน้อยคามารี ฮอลแลนด์"

ไม่มีการแถลงข่าวสดจากกรมราชทัณฑ์ อธิบดีเลิฟเลซซึ่งเข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ยกเลิกธรรมเนียมนี้ไปแล้ว ปัจจุบันกรมราชทัณฑ์รัฐแอละแบมา (ADOC) ออกเพียงแถลงการณ์เป็นเอกสารหลังการประหารเท่านั้น

แชนซีย์ ผู้ช่วยอัยการเขต มาลอรี แฮตฟิลด์ (Malory Hatfield) และนายอำเภอเทย์เลอร์ ให้สัมภาษณ์หลังจากนั้น ทั้งสามคนบอกว่ารู้สึกโล่ง แต่ไม่มีใครฟังดูเหมือนวางเรื่องนี้ลงได้

"ฉันยังประมวลไม่จบเลย" แฮตฟิลด์กล่าว "ไม่เคยคิดว่าจะได้เห็นเรื่องนี้จบในชีวิตนี้ ไม่เคยคิดว่าจะได้เห็นในอาชีพการงานด้วยซ้ำ มันเร็วมาก และฉันก็ยังประมวลอยู่"

แชนซีย์บอกว่าเขารู้สึกกลวงเปล่า และย้อนกลับไปที่คำพูดสุดท้ายของวิลเลียมส์เรื่องการไปพบพระเจ้าอย่างสงบ

"คามารีไม่เคยมีโอกาสได้พูดประโยคแบบนั้น" เขากล่าว "วินาทีสุดท้ายของคามารีมันน่าสยดสยอง เด็กคนนั้นไม่ได้ตายอย่างสงบ เธอไม่ได้มีโอกาสหลับตาแล้วพูดว่า คืนนี้ฉันจะได้ไปพบพระผู้สร้างอย่างสงบ เด็กคนนั้นถูกฆ่าอย่างทารุณ ผมดีใจที่เขาได้ความสงบ เพราะเด็กคนนั้นไม่ได้ และความสงบนั่นแหละคือสิ่งที่ผมอยากให้เด็กหญิงคนนั้นได้"

เทย์เลอร์ ซึ่งอยู่ในวงการบังคับใช้กฎหมายมา 39 ปี บอกว่านี่คือคดีที่เลวร้ายที่สุดเท่าที่เขาเคยทำมา

"ผมมีนักสืบหลายคนที่ยังเจอบาดแผลทางใจจากสิ่งที่ต้องผ่านและต้องเห็นในคดีนี้" เขากล่าว "ตำรวจถูกฝึกมาให้เห็นผลลัพธ์ของอาชญากรรม แต่คดีนี้เราได้ดูมันเกิดขึ้นจริง เพราะเขาถ่ายวิดีโอไว้ทั้งหมด มันเป็นคนละเรื่องกับที่เราคุ้นเคย"

แฮตฟิลด์บอกว่าคลิปวิดีโอนั้นแม้จะดูยาก แต่ก็เป็นเหตุผลเดียวที่ทำให้คดีนี้มีคำพิพากษาลงโทษ "เด็กที่ตกเป็นเหยื่อจำนวนมากเกินไปไม่เคยได้รับความยุติธรรม เพราะผู้ใหญ่ไม่ยอมฟังสิ่งที่เด็กพูด" เธอกล่าว "คดีนี้เป็นแค่คดีเดียวที่เราบังเอิญมีวิดีโอ"

ภาพใหญ่กว่านั้น

สามคนในวันเดียว

วิลเลียมส์เป็นคนสุดท้ายในสามคนที่ถูกประหารในสหรัฐเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 2026 รัฐเทนเนสซีประหาร แอนโทนี ดาร์เรลล์ ดูการ์ด ไฮนส์ (Anthony Darrell Dugard Hines) ในคดีข่มขืนและแทงพนักงานทำความสะอาดโมเทล แคเธอรีน จีน เจนกินส์ (Catherine Jean Jenkins) เสียชีวิตเมื่อปี 1985 ส่วนรัฐโอกลาโฮมาประหาร คาร์ลอส กูเอสตา-โรดริเกซ (Carlos Cuesta-Rodriguez) ในคดียิงภรรยาตามกฎหมายจารีต โอลิมเปีย ฟิชเชอร์ (Olimpia Fisher) เมื่อปี 2003

นี่เป็นครั้งแรกที่มีนักโทษสามคนถูกประหารในวันเดียวกันในสหรัฐ นับตั้งแต่วันที่ 7 มกราคม 2010 เมื่อรัฐโอไฮโอ เท็กซัส และลุยเซียนา ต่างประหารนักโทษของตัวเองรัฐละหนึ่งคน

วิลเลียมส์ยังเป็นคนแรกในสหรัฐที่ถูกประหารจากคดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้นในทศวรรษ 2020 ซึ่งเป็นตัวชี้วัดว่าคดีของเขาถูกบีบให้สั้นแค่ไหนเมื่อเทียบกับจังหวะปกติของกระบวนการอุทธรณ์คดีประหารในสหรัฐ

ปีที่แปลกประหลาดของแอละแบมา

วิลเลียมส์เป็นการประหารรายแรกของแอละแบมาในปี 2026 แต่ไม่ใช่รายแรกที่ถูกกำหนดวัน ชาร์ลส์ "ซันนี" เบอร์ตัน (Charles "Sonny" Burton) มีคิวประหารในเดือนมีนาคม แต่ไอวีย์ลดโทษให้เป็นจำคุกตลอดชีวิตโดยไม่มีทัณฑ์บนก่อนถึงวันจริงเพียงไม่กี่วัน ซึ่งเป็นการใช้อำนาจที่เกิดขึ้นน้อยมาก ส่วน เจฟเฟอรี ลี (Jeffery Lee) มีคิวในวันที่ 11 มิถุนายน แต่ศาลสั่งห้ามรัฐใช้วิธีสูดก๊าซไนโตรเจน (nitrogen hypoxia) ในคดีของเขา ล่าสุดลีถูกกำหนดวันใหม่เป็นวันที่ 17 กันยายน 2026 โดยเปลี่ยนเป็นการฉีดยา

แอละแบมาเป็นรัฐแรกที่บุกเบิกวิธีสูดก๊าซไนโตรเจน โดยใช้ครั้งแรกกับ เคนเนธ ยูจีน สมิธ (Kenneth Eugene Smith) เมื่อเดือนมกราคม 2024 หลังจากประสบปัญหาหาสารเคมีสำหรับการฉีดยาไม่ได้มาหลายปี ปัญหานี้เริ่มตั้งแต่กลางทศวรรษ 2010 เมื่อบริษัทยาเริ่มบังคับใช้ข้อจำกัดการจัดจำหน่าย เพื่อไม่ให้ผลิตภัณฑ์ของตัวเองไปอยู่ในห้องประหาร ปัจจุบันมีนักโทษเจ็ดคนในแอละแบมาที่ถูกประหารด้วยก๊าซไนโตรเจน และหลายคนยื่นคัดค้านความชอบด้วยรัฐธรรมนูญของวิธีนี้ มีเพียงลีเท่านั้นที่ทำสำเร็จ

วิลเลียมส์เป็นนักโทษรายแรกในแอละแบมาที่ถูกประหารด้วยการฉีดยา นับตั้งแต่ เจมส์ ออสกูด (James Osgood) ในปี 2025 และอนาคตของการใช้ก๊าซไนโตรเจนในรัฐนี้ยังไม่ชัดเจน

แฟ้มที่ยังเปิดค้างในอะแลสกา

ข้อหาฆาตกรรมนอเดีย วิลเลียมส์ และความผิดอื่นที่เกี่ยวข้องในรัฐอะแลสกา ยังอยู่ระหว่างดำเนินคดีในวันที่วิลเลียมส์เสียชีวิต รัฐอะแลสกาไม่มีโทษประหาร และคดีเหล่านั้นจะไม่ถูกนำขึ้นพิจารณาอีกต่อไป

สิ่งที่เหลืออยู่

คามารี ฮอลแลนด์ จะอายุครบสิบขวบในเดือนพฤศจิกายนนี้ พิธีศพของเธอจัดขึ้นเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม 2021 มีผู้มาร่วมไว้อาลัยกว่า 200 คน ทั้งนายอำเภอและผู้ช่วยอัยการเขตอาวุโสเดินทางมาร่วมงาน ลุงทวดของเธอเป็นผู้กล่าวคำไว้อาลัย

"ความชั่วร้ายได้เข้ามาในชุมชนของเราแล้ว" เขากล่าว "ความชั่วร้ายได้ทำร้ายครอบครัวของเราแล้ว"

tag:#KamarieHolland #JeremyWilliams #Alabama #DeathPenalty #โทษประหาร #คดีฆาตกรรม #สหรัฐ #กระบวนการยุติธรรม #ความรุนแรงต่อเด็ก #WorldNews #TrueCrime #FarangThai

พ่อของเธอจัดงานรำลึกวันเกิดให้ลูกสาวทุกปีนับจากนั้น ในวันที่เธอควรจะอายุแปดขวบ เมื่อเดือนพฤศจิกายน 2024 เขาจัดปาร์ตี้เพื่อรำลึกถึงเธอ และอีกหนึ่งเดือนต่อมาเขาบอกว่าการสูญเสียเธอไปเหมือนสูญเสียหัวใจไปชิ้นหนึ่ง